مانند سایر فلزات، رفتار انقباض لوله های تیتانیوم در طول ریخته گری نیز از مایع به جامد جامد به جامد تغییر می کند که به طور کلی به انقباض حجمی و انقباض خطی تقسیم می شود. انقباض حجم منعکس کننده تغییر کل حجم در فرآیند ریخته گری لوله های تیتانیوم است. از آنجایی که حجم کل جمع شدگی برابر با حجم حفره انقباض متمرکز به اضافه حجم تخلخل انقباض است، رفتار انقباض انجماد در فرآیند ریختهگری آلیاژ به انقباض حجمی آلیاژ مربوط میشود که مشخصههای حفره انقباض و نقص تخلخل آلیاژهای تیتانیوم را تعیین میکند و برای درک شکل انقباض بسیار مهم است. نقص لوله های تیتانیوم
عوامل مهم موثر بر انقباض انجماد لوله های تیتانیوم شامل عناصر آلیاژی، مواد قالب و ساختار قالب می باشد. از آنجایی که عناصر آلیاژی بر فاصله دمایی تبلور لولههای تیتانیوم تأثیر میگذارند، درست مانند تأثیر آن بر تحرک، انقباض انجماد لولههای تیتانیوم ابتدا به ویژگیهای عناصر آلیاژی اضافه شده بستگی دارد، یعنی اندازه فاصله دمای تبلور تشکیل شده بین تیتانیوم و عناصر آلیاژی. لوله تیتانیوم یوتکتیک با فاصله دمای تبلور باریک سیالیت خوبی دارد و به راحتی می توان حفره انقباض متمرکز را تشکیل داد، در حالی که لوله تیتانیوم با فاصله دمایی تبلور گسترده سیالیت ضعیفی دارد و به راحتی حفره انقباض پراکنده، یعنی تخلخل انقباض را تشکیل می دهد.
از آنجایی که لوله تیتانیوم دارای یک سری خواص فیزیکی خوب است، به عنوان یک ماده ساختاری عالی، می تواند با فولاد ضد زنگ و آلیاژ نیکل برای دامنه کاربرد رقابت کند: در بسیاری از بخش های اقتصاد ملی، به دلیل استفاده از لوله تیتانیوم، عمر محصول بهبود می یابد، قابلیت اطمینان و بهره وری تجهیزات بهبود می یابد، روند بهبود می یابد و همه شرایط کار بهبود می یابد.
